Дарагія сябры! Ужо не «за гарамі» свята Божага Нараджэння і большасць з нас сядзе за Вігілійны стол. Аднак у гэты момант, веруючы чалавек, не можа забыць і пра тое, што дзесьці ў іншым мейсцы, ёсць людзі, якія  па тых ці іншых прычынах не могуць, падобна нам, радасна святкаваць вялікае свята Хрыстовага Нараджэння.

Знаходзімся ў самым цэнтры праблематыкі сакраманту пакаяння. Каб паяднацца з Богам, мала успомніць свае грахі, недастаткова проста шкадаваць за іх, але патрэбная яшчэ адна рэч – пастанова змяніць сваё жыццё, пастанова выправіцца.

Помнік ахвярам вайны ўсталявалі  ў пятніцу 23 лістапада, на шашы Вілейка-Маладзечна паміж прыпынкамі Гліннае і Даманава. Памятны знак з’явіўся дзякуючы намаганням гісторыка Уладзіміра Ліхадзедава, які пачаў распрацоўваць ідэю помніка яшчэ на пачатку лета.

у распрацоўцы

«Тыя, хто прыступае да сакрамэнту пакаяння, атрымліваюць ад Божай  міласэрнасці прабачэнне за знявагу, учыненую  Богу,  і  адначасова яднаюцца з Касцёлам, якому праз грэх нанеслі  рану і які прычыняецца  да іх навяртання любоўю, прыкладам і малітваю»  (LG, 11 - Канстытуцыя пра Касцёл IIВатыканскага Сабору).

4 лістапада ў рамках малітвы за памерлых адбылася традыцыйная працэсія на могілкі па вул. 1 Мая.

4 лістапада ў парафіі Нараджэння Найсвяцейшай Панны Марыі адбылася малітва за памерых.

2 лістапада — дзень, прысвечаны ўспаміну ўсіх памерлых вернікаў. 

Папа  Ян   Павел   II   у   апостальскай   адгартацыі  Reconciliatio   et Paenitentia   піша:    «Рахунак   сумлення   (...)   павінен   быць   (...) шчырым  і  спакойным супастаўленнем з унутраным маральным законам,   з  евангельскімі  нормамі,   якія   падае  Касцёл,   з  самім Езусам Хрыстом, які з'яўляецца нашым Настаўнікам і прыкладам жыцця, а таксама з Нябесным Айцом, які кліча нас да дабра і дасканаласці».[1]