Любоў палягае на тым, што асоба аддае сябе і ўваходзіць у еднасць з другой асобай, якая ўзаемна дае сябе. У гэтым адданні сябе асоба ў поўні сябе знаходзіць.

3. Я з’яўляюся вялікім грэшнікам. Бачу гэта, адчуваю і пераконваюся ў гэтым. І мне сорамна. “Прашу Цябе, Божа, злітуйся нада мною”.

3. Я з’яўляюся вялікім грэшнікам. Бачу гэта, адчуваю і пераконваюся ў гэтым. І мне сорамна. “Прашу Цябе, Божа, злітуйся нада мною”.

2. Адно падзенне Евы, якую спакусіў змей, стала прычынай усіх няшчасцяў чалавецтва. Якая ж адсюль навука для мяне!

На перыяд Вялікага Посту аднаўляем супольнае чытанне духоўнай літаратуры. Сёння звернемся да ўрыўкаў з асабістага дзённіка Св. Яна ХХІІІ, які ён вёў пачынаючы ад семінарыйных часоў ажно да апошніх гадоў жыцця.

Прыйшоў час брацца за сур’ёзную духоўную працу! У нашым жыцці вельмі часта можна назіраць такую сітуацыю, што пэўныя справы і працу мы адкладваем, часам нават на неабмежавальны тэрмін. На жаль, часта так здараецца і з духоўнай працай…

«Умацуйце вашыя сэрцы» (Як 5, 8)

Дарагія браты і сёстры!

Вялікі пост з’яўляецца часам аднаўлення для Касцёла, супольнасцяў і асобных вернікаў. Найперш, аднак, ён з’яўляецца «часам спрыяльным» (пар. 2 Кар 6, 2). Бог не просіць нас ні аб чым, чаго б нам раней не даў: «Мы любім Бога, бо Ён першы палюбіў нас» (1 Ян 4, 19). Мы Яму неабыякавыя. Яму важны кожны з нас, Ён ведае нас па імені, клапоціцца пра нас і нас шукае, калі мы Яго пакідаем. Ён цікавіцца кожным з нас; Яго любоў не дазваляе Яму быць абыякавым да таго, што з намі здараецца.

У суботні вечар 14 лютага пасля заняткаў па рэлігіі дзеці і моладзь нашай парафіі сабраліся ў парафіяльным доме, каб разам пабавіцца і весела правесці час перад пачаткам Вялікага Посту.

 Вось і наступілі радасныя дні Божага Нараджэння, якіх чакалі не толькі дзеці, але і ўсе нашыя парафіяне, рыхтуючыся да гэтай падзеі ў часе Адвэнту, удзельнічаючы ў раратніх святых Імшах.

 На працягу апошніх двух дзён перад Вігіліяй у нашай парафіі адбываліся адвэнтовыя рэкалекцыі, якія праводзіў вікарый  парафіі Маці Божай Фацімскай ў Жодзіне  кс. Канстанцін Анашка. Час рэкалекцый даецца нам для паяднання з Панам Богам у Сакраманце Споведзі і аднаўлення сваёй духоўнасці дзякуючы рэкалекцыйным навукам.  У гэты благаслаўлёны час мы рыхтаваліся  да нараджэння Дзіцяткі Езус у нашых сэрцах, каб былі яны чыстымі і Божы Сын мог нарадзіцца ў кожным з нас. Пастэрка традыцыйна адбылася апоўначы. Любімыя ўсімі намі хвіліны, хвалюючыя і радасныя: напоўнены касцёл, працэсія з фігуркай Дзіцятка да ясляў, потым урачыстая Літургія, узнёслыя і радасныя спевы хору. А пасля святой Імшы спеў калядак,  малітвы перад яселькамі, грамада дзетак, зацікаўлена заглядаючых у стаенку, праз акенца якой заглядаюць таксама і анёлы. Касцёл апусцеў глыбокай ноччу, каб раніцай зноў напоўніцца, ужо на  ўрачыстасць Нараджэння Пана, якая распачалася святой Імшой а 10 гадзіне. Парафія вельмі ўзнёсла і радасна перажыла гэтую падзею. Захаваем жа ў нашых сэрцах гэтую незвычайную радасць святой Бэтлеемскай ночы і будзем памятаць, што сапраўдны сэнс свята Божага Нараджэння – мець Езуса ў сваім сэрцы.

ГОТОВО ЛИ ВАШЕ СЕРДЦЕ К РОЖДЕСТВУ?

Вы готовы к приходу Любви? Смотрите ,Она идет к вам во чреве Женщины! Вы впервые увидите Любовь на соломе в яслях. Вот Он, Господь сил, Который уничижил Себя и стал Младенцем из любви к нам.

 А какое место для Его рождения вы приготовили? Достаточно ли чиста и золотиста солома? Прочны ли ясли, чтобы выдержать Его вес? Спокойны ли животные ли животные и хорошо ли вычищены и вычесаны?

 А достаточно ли прочно прочна дверь стойла вашего сердца, чтобы уберечь вас от ветров апатии, эгоизма и безразличия? Достаточно ли сухи дрова ваших жертвоприношений, покаяний и молитв, чтобы загореться и согреть холодное стойло?

 Люди, чьи дети рождаются в пещере, наверное, принадлежат к бедному сословию. Он. Сын Божий предпочел родиться в нищете. Что это означает для нас сегодня? Хотим ли мы идти за ним, изгоняя из своих сердец все, что не о т Него, чтобы быть нищими и духом и телом?

 Собираемся ли мы делиться с голодными мира, с потомками Младенца, которому негде было "приклонить голову"  (Мф.8,12)Станем ли мы делиться от избытка или по необходимости? Станем ли мы тратить деньги на подарки для тех, кто уже  имеет слишком много, или для  тех, кто не имеет ничего, во имя Младенца, отдавшего все из любви к нам? Отправимся ли мы в пещеру вместе с пастухами, которые тоже были бедны, чтобы предложить Иисусу милостыню нашей любви, или вместо этого мы только на словах признаем бога, сотворенного нами же?

  Младенец ,лежащий в яслях, обладает полной силой и славой! Он распоряжается жизнью и смертью. Ничего не  ускользает от Его внимания. Он создал все законы, которые дали вселенной возможность, чтобы существовать. Они созданы Им и подвластны Тому, Кто родился в бедности, взял на Себя бремя и рабство нашей человеческой слабости и греха и нагим умер на кресте.